Sampung piso
Dumaan ako sa Katipunan kaninang umaga. Nakahilera sa bangketa roon ang sari-saring prutas ng tag-init.
Isang kilong indian mangoes–ten pesos
Isang hiwa ng pakwan–ten pesos
Isang pirasong lutong mais–ten pesos
Naalala ko tuloy, tuwing tag-init noon sa aming probinsiya noong kami ay bata pa. Libre kaming nakakakuha ng maiihaw na mais sa bukid nina Tirso, pakwan sa bukid nina Gerald, at mangga naman sa amin.
Ngayon, giniba na ng ilog ang mga bukid sa amin at itinumba na ng mga bagyo ang mga punong mangga namin. Kami namang magkakaibigan, nandito sa kalunsuran–nakikipagsapalaran.
At kung gusto naming tumikim ng mais, pakwan at mangga, kailangan na naming bumili mula sa tindera.
Kung maari sanang muling maging bata sa panahon ng tag-init sa aming probinsiya, kahit sa halagang sampung pisong barya.
